Concepcións e referentes líricos de Emilia Pardo Bazán: traducións e imitacións

Yago Rodríguez Yáñez

Resumo


Neste traballo tratamos de estudar o maxisterio exercido por diferentes poetas na visión literaria de Emilia Pardo Bazán, quen non se limitaría á creación propiamente dita, senón que habería de traducir multitude de composicións. Mais o período que abrangue a existencia da escritora coruñesa caracterizouse ó mesmo tempo pola necesidade de filosofar en torno á esencia da poesía, polo que non debe sorprendernos a gran cantidade de imitacións e traducións que é posible atopar espalladas nas publicacións periódicas. Semella que Heinrich Heine foi o lírico máis traducido por dona Emilia, aínda que tamén se deixou seducir polo encanto do Romanticismo de Byron ou de Leopardi. Abordamos igualmente as traducións ó castelán emprendidas dende o orixinal pondaliano, feito que nos serve para falar, brevemente, da relación coa lingua galega por parte da autora de Los Pazos de Ulloa.

Palabras clave


Imitacións, traducións, poesía, publicacións periódicas, Romanticismo, Heinrich Heine, lingua galega.

Texto completo:

PDF


Redacción da revista La Tribuna: cadernos da Casa-Museo Emilia Pardo Bazán
Tabernas, 11
15001, A Coruña
Teléfono: 981 20 73 08
Correo electrónico: latribunaepb@academia.gal